From cheetah to meditating baboon!

Dumela!!

Gelukkig nieuwjaar allemaal!

Bij deze m’n laatste blog over Botswana! We hebben zooo veel dieren gezien dat het allemaal niet in twee blogs paste… En ik wil jullie de foto’s van al die gave dieren natuurlijk niet onthouden! In de tussentijd zijn we al twee landen verder.. 5 weken zambia achter de rug en nu al weer drie weken in Malawi. Ik weet dat het allemaal niet heel gezellig is in Nederland op het moment, dus denk dat een leuk blogje met wat foto’s wel een goede afleiding is! Hoop dat jullie toch gezellige feestdagen hebben gehad, wij hebben een work away gedaan in Malawi. Over een aantal blogs meer hier over.

Na onze wilde avonturen met de leeuwen zijn we verder gereden naar het volgende national park om te kijken of we daar nog meer wilde dieren konden vinden. 1 nachtje geslapen in Savuti. Onderweg weer echt van alles gezien, en allebei voor het eerst in ons leven cheetah’s in het wild gezien! Ze lagen wel te luibakken onder een boom, maar toch gaaf om te zien!

Nog veel meer andere dieren gezien, waaronder een groep leeuwen. 2 waren aan het sexen.. die blijven maar gaan! Totdat het vrouwtje geïrriteerd wordt en van haar afbijt.. dan mag hij 5 minuten niet en dan gaan ze weer haha

De volgende dag ontmoetten we Rob & B, mensen uit Zuid Afrika, die de vorige keer de river crossing hadden gedaan, welke wij daarna ook hebben gedaan met Brutus. Trots vertelde ik dat we dezelfde crossing hadden gedaan en dat het goed was gegaan. Gezellig staan kletsen en elkaar wat tips gegeven. Toen wij weg reden kwamen we na een tijdje weer vast te zitten! Omdat wij hen een tip hadden gegeven waar ze misschien leeuwen konden zien, kwamen zij na een kwartier aanrijden. Gelukkig! Ze hebben ons er uit kunnen trekken en we zijn hard verder gereden achter elkaar aan om niet weer vast te komen te zitten in het diepe zand! Totdat Rob de auto neerzette op een veilige plek en vertelde dat we nog een probleem hadden! We moesten bier drinken hehe.. onze redders!

2 dagen later nog gezellig met ze uit eten geweest! Baie dankie Rob & B!

Om bij te komen van onze wilde tijd in Botswana hebben we een week lang geslapen op dezelfde camping in Kasane, waar we ook hebben geslapen met de NL groep toen Joe reisgids was en ik mee mocht op reis. Heerlijk plekje! Elke dag gezelschap van de mongoose familie.. super cute!

Vanaf hier hebben we Chobe bezocht en weer een aantal leeuwen mogen bekijken, waaronder een paar die op jacht waren. De pumba’s waren ze gelukkig te slim af!

Tijdens de boottocht nog een aantal kills gezien van krokodillen, ook héél gaaf! Tot slot nog een aantal mediterende apen, waar we erg veel lol om hebben gehad!

Sala Sentle!!

Lion Kill!!

Dumela!!

Zoals beloofd een (foto) blog over Botswana! Met wat info erbij, want er is soms toch echt uitleg nodig hehe.. Hierna volgt er nog 1, want er zijn echt mega veel foto’s! We zijn nu al weer meer dan drie weken in Zambia, maar dat komt later.. Geniet!

Onderweg naar Nxai Pan National Park…

Nxai Pan National Park

Nu ik de olifantenfluisteraar gelezen heb, ben ik nog meer geïnteresseerd geraakt in olifanten!

Gave vogels, maar ze pikken zo het eten uit je hand!

Struisvogel met z’n baby’s… als je goed kijkt zie je ze.. en ja, het is het mannetje..

Appeltje eitje voor Brutus… en voor Joe!

Rakops.

Hier niet een ‘lady under the tree’ maar ‘ladies under the umbrellas’……

Local haircut. Eerste blanken die ze knipten! Ik mocht gratis…  met een scheermesje werd m’n haar er af gehakt! Als gevolg een Haags matje… Maar wel vriendinnen gemaakt haha. Ze vonden mijn haar zo interessant dat ze het alle 3 aan wilden raken…

Er werd opeens een auto bijna naar binnen gereden. De locals kwamen even scheren, maar omdat er een power cut was, gebruikten ze de accu van de auto. Met keiharde muziek erbij….

Tadaaa de haagse mat! hahaha

Central Kalahari Game Reserve

Het bewijs dat ik ook wel is rij….

Met gevaar voor eigen leven wild gekampeerd… uit m’n slippers gesprongen toen ik in het donker ging plassen omdat ik dacht dat ik oog in oog zat met een leeuw! Bleek een jakhals te zijn.. die nog erger van mij schrok dan ik van hem!! Op deze foto vond ik het nog leuk (toen was het nog licht hehe)

Paar dagen in de stad Maun geweest, via via met mensen in contact gekomen en naar een gezellig bierfestival geweest. Helaas geen bewijs van! Hierna naar Tshillifarm, waar we misschien een workaway zouden doen, de eigenaar gaf aan dat het zonde zou zijn als we naar wilde dieren op zoek zijn om een paar weken bij hem te verblijven, omdat het regenseizoen begon en de dieren dan niet meer naar de waterholes komen. Goed contact opgedaan en in de toekomst kunnen we daar misschien een maand o.i.d gaan werken. Super gave plek!

Kasankini community camp…

Met zonsopgang kijken naar de olifanten die aan het baden zijn.. eerst vond ik Joe uiteraard super irritant.. dat hij me zo vroeg wakker maakte! Maar toen ik m’n ogen open deed zag ik al die olifanten… wat een fantastische ervaring!! Eindelijk een goede reden om vroeg op te staan!! Uiteraard nog even blijven zitten tijdens het ontbijt..

Moremi Game Reserve

Oeps.. vast in het zand. Met z’n 2-en Brutus weer uit kunnen graven!

Onderweg naar Khwai. Ongeveer 100 olifanten in de rivier zien spelen en drinken.. zo ontzettend veel olifanten bij elkaar, samen met giraffes en nijlpaarden…fantastisch!!

Echt heel bijzonder.. deze olifant had 5 poten! Whahahaha

Maar ter info.. dit doet hij om af te koelen…

Khwai rivier. Langs de rivier zoveel beesten en hier hoef je niks te betalen.. nog beter!

Deze rivercrossing hebben we met Brutus ook gedaan! Spannend, want nog geen 100 meter verderop lag een nijlpaard in het water!! Over de eigenaar van deze auto in het volgende blog meer!

Zoek de verschillen…

Lion Kill!! OMG wat spannend, zo vlak voor ons neus. Super zielig, want de bok leefde nog toen zijn darmen opgegeten werden door 4 leeuwen!! Toen ik het vertelde aan een paar rangers was het antwoord… yeah thats mother nature.. en yeah dat is waar.. maar vond het toch sneu! Desalniettemin heb ik er wel tig foto’s van haha

Moeder leeuw heeft de bok gedood.. haar kinderen eten en zij houdt de wacht! De krokodil wil mee eten, maar wordt gewaarschuwd door moeder leeuw.. geen eten voor hem!

1 is iets gulziger dan de rest…

En de nijlpaarden spelen vrolijk verder!!

Volgende blog meer foto’s!!

Sala sentle!!

Conquering the Salt pans!!

Dumela!

Jaa hoor, daar is ze dan eindelijk met een blog over Botswana!

Ik ben bang dat het teveel is om over één maand te schrijven dus ik deel het maar in 2-en, dan blijft het leuk om te lezen. Alhoewel de laatste twee weken het spannendst waren, maar daarvoor moet je dan nog maar even geduld hebben hihi.

Ten eerste wil ik even beginnen met de mensen bedanken die geld gestort hebben om ons een beetje op weg te helpen.. baie dankie! Wordt zeer gewaardeerd!

Het vorige blog vroeg ik of iemand een goede naam wist voor onze auto.. we zijn overspoeld met hele zinvolle reacties… NOT, maar uit de paar aanmeldingen hebben we een winnares, Sophia, dochtertje van Holly van 8 jaar oud. Zij heeft bedacht dat onze auto Brutus ging heten! Dit vonden wij erg toepasselijk! Als we volgend jaar terug zijn krijg je een dikke knuffel een pakje oreo’s Soof, dankjewel!

Toen Brutus eindelijk klaar was, zijn we vertrokken naar Gaborone, de hoofdstad van Botswana. De grensovergang (Schilpadshek) ging voor Afrikaanse termen vrij soepel, even in de rij gestaan, maar niet voor uren. Tot mijn verbazing hoefden we gelukkig geen visum te betalen en mogen we legaal 90 dagen in het land blijven.

We checkten de eerste avond in bij een backpackers in de stad. Hier kampeerden we naast het zwembad, op de enige kampeerplek en waren we de enige toeristen. We werden omgeven door de ‘huisdieren’ daar, waaronder een haan. Deze haan en de rest van de hanen uit de buurt, hebben vooral mij vanaf 2 uur s’nachts wakker gehouden. Als vegetariër zijnde, snap je natuurlijk wel wat ik de volgende dag heb gegeten! Hier een fotootje van toen hij nog leefde…

En van 2 opmerkelijke andere huisdieren

We hadden van tevoren een koelbox van iemand gekocht om wat eten en drinken koud te houden, maar die begaf het al na 2 dagen met de tropische temperaturen hier (lees: minimaal 35 graden en super benauwd!). We hebben ‘m nog proberen te laten maken door een Indiër, die echt heel erg z’n best heeft gedaan.. maar tis helaas niet gelukt!

In de hoofdstad dus behoorlijk wat geld uitgegeven aan een nieuwe koelbox die je zowel in de auto als op 220 volt op kunt laden. Met deze temperaturen houdt tie het redelijk en de groenten verpakken we in papieren zakken. Als die op zijn en we zijn in de middle of nowhere eten we blikgroenten. Al met al kookt Joe lekker op het vuur wat hij maakt of op gas en ik doe al het snij, vreet en zuipwerk hehe. De belangrijkste taak is zorgen dat de wijnglazen gevuld blijven.. die taak neem ik zeer serieus op!

Een heerlijke avond gehad bij de Yacht Club, waar we met een mooie zonsondergang lekker hebben gegeten en gedronken met dassies en vogels om ons heen.

Toen wij al onze zaken hadden geregeld in de hoofstad hebben we 2 nachten gekampeerd in Mokolodi Nature Reserve. Hier hebben we getest of Brutus zijn 4×4 goed werkt… nou perfect! Aantal krassen van alle bomen verder op Brutus geven hem nog een stoerdere uitstraling… We gingen op zoek naar de neushoorn, die we helaas niet hebben gezien, maar wel veel andere dieren… super gaaf begin voor een park naast de hoofdstad!

Hierna zijn we richting Paje vertrokken, een klein dorpje, waar we 2 nachten geslapen hebben in Paje River Camp. De eerste nacht echter niet geslapen, want al snel kwamen we er achter dat in het weekend dicht bij locals te zijn niet een goed idee is in Botswana. De muziek ging om 7 uur s’ochtends iets zachter… Pule, de eigenaar van deze plek, vertelde dat iedereen zo uitgelaten is omdat alle bans op zijn geheven, als een avondklok en reizen tussen de verschillende gebieden. En dat vieren ze hoor! De volgende dag veel lol gehad met Pule en hij is uiterst trots dat hij op mijn blog komt in Nederland! Eindelijk andere toeristen tegen gekomen uit Zuid Afrika die ons wat goede tips konden geven! De dag dat we er waren door het dorpje heen gelopen, wat een fantastische ervaring, zo gaaf om te zien hoe de mensen leven (degenen die niet mee hadden gedaan aan de party van de nacht ervoor want die lagen dood in bed volgens Pule hehe).

We waren op pad naar de zoutpannen en op advies van één van de Zuid Afrikanen zijn we naar Kokonje island gegaan. Zeer afgelegen en niet zo toeristisch vertelde hij. Hij wees het aan op de kaart de avond ervoor en op die aanwijzingen zijn we gaan rijden. We kwamen eerst langs een dorpje waar ik in een winkeltje vroeg om verse groenten (blijkt soms zeer moeilijk te krijgen hier, ze eten hier meestal pap, bonen, tomaten, uien, aardappels en rijst en daar houdt het zo een beetje mee op). Maar, ik kon groenten krijgen bij ‘the lady under the tree’ om de hoek. Wij rond gereden en nagevraagd, toen bleek het toch een soort zinkplaten huisje te zijn. We vroegen of ze groenten had en ze wilde gelijk al haar tomaten, uien en aardappels verkopen haha. We vroegen wat ze nog meer maakte, ze pakte de deksel van haar pan en zei: French Fries! Lekkerrr dat ze waren! Joe heeft ook nog genoten van haar vetkoek die ze had gemaakt (ik vind dat net oliebollen en dat vind ik niet zo lekker), maar we waren weer een stukje, een paar tomaten, uien, aardappels en geen honger meer verder! Onderweg kwamen voor een hek te staan en moesten we vertellen waar we heen gingen. De gatekeeper was wel heel angstaanjagend dus we hebben netjes geantwoord!

Onderweg nog wat andere jongens die graag op de foto wilden.

Begraafplaatsen zien er zo uit hier

We kwamen echt op paden te rijden met diep zand.. ik zal vertellen dat ik een aantal keer heb gereden maar super blij ben dat Joe meestal rijdt, want jeetje wat ongelooflijk moeilijk soms om hier te rijden. De kosten die we hebben uitgegeven aan de 4×4 waren niet voor niks! Ongeveer een uur voordat we aankwamen op de plaats van bestemming vroegen we iemand bij een hek om de weg. Hij vertelde hoe we er moesten komen en dat we ook voorzichtig moesten zijn. 2 weken daarvoor waren mensen vast komen te zitten en die waren 2 weken gestrand! Uiterst relaxed en zonder vrees heb ik uiteraard het laatste stuk van de rit beleefd, pfffff. Vooral nadenkend dat we met de 50 liter water kan en nog 10 liter extra water wel heel weinig water hadden voor 2 weken! En dan rij je op de zoutpannen, kom je voorbij de plek waar ze vast hebben gezeten, waar Joe natuurlijk wilde stoppen om te kijken wat ze nu niet goed hadden gedaan (aiaiai) maar gelukkig was het zout op de plekken waar wij reden hard genoeg. We hebben de hele zoutpan rondgereden, het was een verlaten kampeerterrein, met bordjes naar verschillende campsites. Wij hebben de plek uitgekozen waarbij stond strictly no camping, omdat we dit toch echt de mooiste plek vonden onder een prachtige baobabboom! Fantastische zonsondergang gezien en genoten, maar het was zeer moeilijk om vuur aan de gang te houden en te slapen omdat het zo ontzettend hard waaide.. wat een uitdaging!

Ik wilde weer een keertje hardlopen dus Joe zei dat kan je wel hier doen. Hij zegt als je nu helemaal de zoutpan rondrent langs alle campsites zal het ongeveer 6 km zijn. Bij campsite 2 ben je op de helft! Zo gezegd, zo gedaan, de eerste 10 minuten ging het prima, tot ik de hoek om kwam en erg tegen de extreme wind in kwam lopen. Ik vond het geen goed idee om om te draaien voor het geval Joe me kwam zoeken en ik dan anders was gelopen dan afgesproken, dus ik heb doorgebikkeld. OMG, en hoe! Bij campsite 2 zat ik op 7 km… nou draai ik m’n hand niet om voor 10 km, maar met zulke harde wind is het toch best lastig! Ik heb zelfs een km gewandeld, wat echt niks voor mij is en ik zag de tijd en de km’s voorbij tikken. En ja hoor, bijna terug bij het einde kwam een bezorgde Joe in Brutus aanrijden (de tent inklappen is niet zo ’n makkelijke taak overigens..) en had ik 12 km hardgelopen en 1 km gewandeld met extreme tegenwind. Ik begon overigens in de wat koudere wind in een lange broek, waar ik na 1 km spijt van had. Maar trots op mezelf en een fantastische ervaring om hard te lopen op de zoutpannen, km’s verder kijkend met alleen maar een wit/grijze gloed om je heen… Conquering the Salt pans!!

Onderweg naar de volgende plek kwamen we langs een plekje, waar we wat te eten wilde halen. Dit bleek een vluchtelingenkamp te zijn. Maar zo ingericht dat de vluchtelingen allemaal winkeltjes hebben om te proberen zo aan hun geld te komen. Op het moment waren er vooral mensen uit Somalië en de Congo. Een praatje gemaakt met een aantal mensen, waaronder Joseph uit Congo, hij en z’n vrouw hadden beide een winkeltje naast elkaar… en hij vertelde dat het ‘visum’ wat zij hebben hen daar laat zijn en dat ze 1x in de week de stad in mogen om wat boodschappen te halen, maar ze verder in hun kamp moeten blijven. Ze leven hier al 7 jaar. Veel beter dan in Congo, maar nog steeds een beetje opgesloten. Hij hoopt een werkvisum voor buiten het kamp te krijgen.

Nog een belangrijke boodschap in het kamp…

Hierna 2 nachten in Nata geweest in Eselbe camp backpackers. Hier heeft Joe wat reparaties aan de auto gedaan en ik heb gewassen. Met een aantal mensen om het vuur gezeten 2 avonden en samen gegeten. Samen met Joe nog gekayakt over de rivier in een prachtige omgeving en mooie vogels gezien. Er heeft zich een nest bushbaby’s genesteld in een ruimte daar die net na zonsondergang tot ‘leven’ komen en dan kan je ze een soort zien ‘krioelen’ daar als de lampen aangaan. S’avonds laat ging ik terug om nog een keer te kijken en toen was er een kleine baby ‘uitgevallen’ en die hing aan de muur, bang naar me te kijken. Echt heel sneu maar ook heel cute, we hebben ‘m zelfs geaaid, zie pics.

Ik wil het liefst verder gaan en praten over alle wilde dieren die we hier na hebben gezien, maar dat wordt echt een volgend blog. Dat wordt waarschijnlijk een foto blog omdat we honderden foto’s hebben van de wilde dieren! We zijn nu een aantal dagen in Kasane, een lekker plekje aan het zwembad, wat heerlijk is als het zo heet is en over een paar dagen gaan we al naar Zambia toe!

Oh.. enneh.. als er wat foto’s op z’n kop staan.. sorry.. de wifi is niet al te best hier! (Heeft een maand geduurd voordat ik kon nadenken over dit blog…), Nu vlucht ik de tent in want wordt aangevallen door de muggen!!!

Tsamaya sentle!

Preparing our car!!

Hallo, hoe gaan dit?

Even een kort blogje over hoe het hier gaat in Zuid Afrika.

De afgelopen weken zijn we bezig geweest met een auto kopen, die we nu anderhalve week geleden gekocht hebben! Tadaaaa!

In eerste instantie waren we er erg blij mee!

OMG, wat een kopzorgen hebben we over deze auto gehad, boehoeee.. Van tevoren hebben we ‘m laten testen (dekra, dit kan je hier doen om te kijken in wat voor conditie een auto is) en daar kwam van alles uit wat niet goed was.. navraag gedaan bij een garage via via, daar een bedrag gekregen van hoeveel het ongeveer ging kosten om alles te maken, flink bedrag van het aankoopbedrag af gekregen dus wij dachten, sorted, we laten ‘m voor t geld maken wat we besparen en we gaan lekker rondtoeren.. eeehm NEE! Het bedrag bij de garage kwam op meer dan het dubbele uit, toen ze de auto onder handen gingen nemen. En toen we dachten eindelijk klaar te zijn bleek de auto niet in de 4×4 stand te kunnen die we zo hard nodig hebben, dus dit kwam er ook nog eens bij! AAAHHH… je kunt je wel voorstellen hoe ik de vrouw vervloekt heb, waar we de auto van gekocht hebben, die heel veel zaken voor zich heeft gehouden (toen alle covers er af kwamen bleek de auto echt vreselijk onder het stof te zitten en de garage zei dat ze de auto echt nooit onderhouden hebben, waardoor er dus zoveel problemen zijn ontstaan). Bijna 2000 euro meer kwijt, dat gaat van onze reistijd af boehoeee. Weer had ik op mijn gevoel af moeten gaan, we ontmoetten de vrouw en haar vader op een parkeerplaats, ze was daar met 2 kinderen die er echt vreselijk onverzorgd uitzagen. Achteraf denk ik, als je je kinderen zo behandelt, zal je ook zeker niet netjes zijn op je auto.. maarja, daar hebben we nu niks meer aan. Joe is trouwens geblokkeerd op haar telefoon, want ze denkt.. opgeruimd staat netjes.. Er moeten nog 2 zaken gemaakt worden bij de garage en dan is de auto good to goooo. Maarrr we willen zelf natuurlijk ook nog van alles, dus om geld te besparen heeft Joe al veel zelf gedaan, hij en Justin (z’n schoonzoon) zijn bezig met een dakrek maken, dit scheelt heel wat duku’s. In de tussentijd zorg ik er voor dat ze geen honger krijgen. We hebben onderdelen voor de auto, bijvoorbeeld reservebanden, op het autokerkhof gekocht, waarvan je er wel 2 nodig kan gaan hebben en nog een aantal zaken die we overal en nergens vandaan hebben gehaald. We hebben een daktent gekocht, soort van 2dehands, maar nog nooit gebruikt (zat nog in de verpakking), en daar wat op kunnen besparen.. etc etc. Hieronder de foto’s om te zien hoe hard er gewerkt wordt aan de auto om ‘m goed genoeg te krijgen voor onze trip…. Er wordt hier zelfs met een stethoscoop naar de banden geluisterd! Ik ben de fotograaf, is ook héél hard werk haha. Natuurlijk wel al wat schoonmaakwerk gedaan en ik mag morgen eindelijk m’n handen vies gaan maken om het dakrek te verven, want ’t werk wat die gasten doen is niet echt voor mij weggelegd… Preparing our car!!

Omdat we veel meer geld kwijt zijn, dan dat we dachten, hebben we een fonds opgericht.. #helpJoeenAliAfrikadoor gaarne te storten t.n.v. A.Batelaan NL68RABO0179923064 Uw bijdrage wordt zeer gewaardeerd!!

We zijn ook op zoek naar een toepasselijke naam voor onze auto.. we denken dat het een vrouw is, omdat ze niet zo makkelijk blijkt te zijn hahaha, ‘t liefst in de stijl van onze trip, dus iets van lion ofzo, maar dan origineler.. dus als er iemand een leuke naam weet?? Dan horen we het graag!

Maar we zijn de afgelopen weken natuurlijk niet alleen bezig geweest met de auto, we hebben Joe z’n verjaardag gevierd. Geluncht met z’n dochters en bij z’n ma en schoonzus thuis een braai gehad. Lekker gegeten ennn niet heel onbelangrijk, de wijn is nog steeds erg lekker in Zuid Afrika!

Verder word ik vermaakt door de dierenboel hier.. katten die je overal volgen en dan ook echt overal (op t begin erg lastig met m’n allergieën, maar hoe langer ik hier ben, hoe beter t gaat…als ik nies schrikken ze zich de pestpokken en rennen ze heel hard weg haha en ze komen ook echt niet in onze slaapkamer, als Joe niet vergeet de deur dicht te doen…) en een chicahua die elke keer met iets nieuws aankomt om weg te gooien. Ook een wat grotere hond (soort shar-Pei) waar ik vanmorgen mee ben gaan hardlopen. Na 3 km was hij er klaar mee dus toen ben ik maar weer terug gegaan hehe.

We hebben in de buurt nog een wandeling gedaan, waar we bokkies en dassies tegenkwamen.. cute!

Hier nog een quizvraag, wat is een melkskommel?? De eerste die goed gokt mag een extra euro op m’n rekening storten hahaha

Ik raak al gewend aan de Afrikaanse taal, omdat ik nu veel Afrikaans praat hier. Ik betrapte me er zelfs op dat ik een paar dagen geleden in deze taal nadacht. Maar woorden als melkskommel blijf ik nog steeds zooo grappig vinden haha.

We zijn met Justin en Ella naar de locatie gegaan waar zij zouden gaan trouwen vorige maand, en wat nu volgend jaar september wordt. Onderweg zijn we mee gegaan in hun traditie, als je auto een grondpad raakt, stop je voor een biertje en een dansje. Dit keer 0,0% omdat we toen nog geen alcohol mochten kopen in t weekend, maar dat mocht de pret niet drukken zoals je kunt zien…

Lekker ontbeten op de prachtige trouwlocatie en winetasting gedaan, want het is natuurlijk héél belangrijk dat we weten of er lekkere wijn te krijgen is!

Hier sluit ik graag mee af, omdat ik toch altijd als wijnzinnig gezien wordt op de foto’s!!

Einde van deze week hopen we naar Botswana te vertrekken, we gaan er vanuit dat we niet veel meer onverwachte problemen tegen gaan komen met onze geheel vernieuwde car!!

Tot siens!

Still in love with Cape Town!!

Hallo, hoe gaan dit?!

Yes! Eindelijk was het dan zo ver.. we kunnen weer op pad! Anderhalf jaar op gewacht en echt niet te hard durven hopen.. ik was zooo bang dat het mis zou gaan, maaarrr het is toch gelukt! We hebben een aantal keer tegen elkaar gezegd dat het echt fantastisch (en vooral ongelooflijk) was, dat we weer in Kaapstad waren! En wat hebben we genoten! De plek waar we elkaar 4,5 jaar geleden ontmoet hebben en verliefd zijn geworden, heeft bij beide van ons toch een speciaal plekje gekregen. We zijn naar dezelfde backpackers gegaan en hadden een upgrade genomen naar een kamer i.p.v. een tent. Vlak voor vertrek kregen we nog een betere upgrade aangeboden van de backpackers, of we een kamer wilden met badkamer in de guesthouse. Wij hadden nog niet zoveel verwachtingen van een gezellige vibe in de backpackers, dus hebben hier ja op gezegd. De kamer was prima, alleen de eerste paar dagen hadden we geen warm water en moesten we nog met slippers en handdoeken over straat om in de backpackers te douchen haha. Om er al snel achter te komen dat er inderdaad totaal geen gezellige vibe meer is in de backpackers. Er zitten hier een aantal mensen voor een langere periode die in de buurt werken en helaas zijn er nog geen andere toeristen. Hopelijk gaat dit allemaal weer komen!!

We hebben wisselend weer gehad en hier onze planning een beetje omheen gebouwd. De eerste dag zijn we naar de V&A Waterfront gelopen via longstreet met onderweg onze nodige stops. Er achter gekomen dat onze gezellige koffieplek er ook niet meer is, maar ook gezien dat V&A nog steeds gezellig is met leuke bandjes. Nog een leuke Afrikaanse cd gekocht die we hopelijk in onze 4×4 kunnen luisteren als we lekker door Afrika gaan toeren. En de zeehonden zijn er ook nog!

De volgende dag met onze huurauto op pad gegaan om de Elephant’s Eye Cave hike walk te doen. Helaas is de Afrikaanse Piet Paulusma ook niet te vertrouwen, dus de helft van de wandeling slecht weer gehad. Een uitdaging om een berg op te wandelen in de regen maar wel genoten van de mooie omgeving. Zo blij dat we eindelijk weer in de mooie Afrikaanse natuur konden rondwandelen, met fynbos en bergen om ons heen. Elephant’s Eye Cave staat waarvoor je denkt dat het voor staat, een olifantenhoofd en de grot waar je heen loopt is z’n oog. Je hebt er een beetje fantasie voor nodig en het ligt er natuurlijk aan van welke kant je kijkt, maar het was mooi!

De volgende dag hebben we een peninsula route gereden, over chapman’s peak waar we toen onze eerste selfie hebben gemaakt, naar houtbay waar de zeehonden staan te wachten op eten bij iedereen die er maar aanwezig is…

De volgende dag voor velen een welbekende foto gemaakt voor de tafelberg, aangezien we eindelijk mooi zicht hadden op de berg. Oh ik hou zo van die berg!

Hierna weer een prachtige wandeling gemaakt vanaf Franschoek. Wat een omgeving! Heerlijk koud bergwater gedronken mmmm

De dag erna weer met onze auto op pad gegaan, was weer mooi weer, vanaf signal hill de berg bekeken, hierna op de rotsen gelopen in het water bij camps bay (ik heb echt NIET geklaagd dat de rotsen nat waren), weer even gekeken bij onze oude vertrouwde campingplek, biertjes gedronken met uitzicht op de berg vanaf onze favo kroeg en pizza gegeten bij zonsondergang met jawel… uitzicht op de berg! Heerlijk dagje!

Zo mooi om te zien hoe deze stad rondom de berg is gebouwd, wij houden er zo van! Ben een aantal keer echt stil van geworden van de schoonheid van de berg.. en zoals de meesten weten… is daar wel wat voor nodig hehe. Still in love with Cape Town!!

Onze enerlaatste dag in Kaapstad besloten we nu wel genoeg oefening gehad te hebben om de tafelberg zowel op als naar beneden te klimmen. Wow, wat ontzettend mooi! Het ene prachtige uitzicht na het andere. Soms hadden we het een beetje zwaar naar boven toe, maar ik vond het uiteindelijk wel meevallen. Later op de berg rondgewandeld, wat gegeten en genoten van het uitzicht (Oh ja, het begon toen wel een beetje te waaien…) Alhoewel we met de cablecar naar beneden hadden kunnen gaan, vond ik dit zonde en vond dat we naar beneden moesten met een wandeling, dezelfde wandeling als waar ik 4,5 jaar geleden onwijze spierpijn van heb gehad. Nu ook dus. Ik typ dit blog bijna een week later en kan eindelijk weer een beetje normaal lopen…..

Onze laatste dag daar hebben we dus wat rustiger aangedaan, we zijn laat op pad gegaan en naar stellenbosch gereden. Hier lekker geluncht, beetje rondgelopen en onderweg naar huis een winetasting gedaan. Omdat Zuid Afrika op dat moment op level 3 zat, kon je van vrijdag t/m zondag geen wijn kopen in de supermarkten. Bummer! Maar mensen die van wijn houden hebben hier wel een oplossing voor! Bij de winetasting konden we wel wijn kopen.. hehe… Weinig foto’s gemaakt deze dag..

We zijn wel een beetje geschrokken van de armoede die er is ontstaan in en rondom kaapstad. De armoede is nu ook deze kant op getrokken. Ik heb nog nooit in m’n leven gezien dat mensen op de snelweg onder de vangrail hun hutjes maken met dozen. Ze riskeren hun leven door de drukke snelweg over te steken en liggen s’nachts in de uitlaatgassen, het lawaai en de lampen te ‘slapen’. Vreselijk om te zien!

Op het moment zijn we nu al weer een paar dagen in Krugersdorp bij Joe z’n familie. Erg fijn om iedereen weer te zien. Ik moet wel weer erg wennen aan het Afrikaanse tempo van sommige mensen en dan bedoel ik vooral de bediening in sommige koffieplekken/restaurants en b.v. politiebureaus (we hebben een verklaring nodig om de 4×4 over de grens te mogen rijden), Joe weet dan meestal wel weer iets anders te verzinnen, zodat we niet na 5 uur huilend het bureau hoeven te verlaten zonder resultaat.. haha.. Héél misschien hebben we een 4×4 over een paar dagen.. wordt vervolgd!

Terwijl ik dagelijks de Afrikaanse taal hoor, vind ik het nog steeds een grappige taal en helaas zie je de taal niet zoveel meer voorkomen op schrift. Des te leuker als je het weer ziet..

Tot siens!!

Can’t you make an exception?

Hallo allemaal!

Helaas.. we zijn weer thuis, boehoeee. We hebben anderhalve week van Frankrijk mogen genieten, maar toen we de grens over kwamen in Spanje moesten we al weer snel noodgedwongen terug naar huis. Een enorme teleurstelling voor ons, na zo lang wachten op Joe z’n vergunning, waren we blij dat we nu eindelijk op pad konden.

Zoals met zo veel dingen verpest Corona het hele verhaal, maarja, we hebben het geprobeerd! En we kunnen gelukkig weer terecht in m’n pa z’n huis! Aangezien we de komende anderhalve week geen contacten mogen hebben, heb ik ruim de tijd om een blog online te zetten. En de ontknoping van het spannende verhaal volgt op het eind, dus nog even geduld…

De beheerder van de site is bijna de hele dag bezig geweest om de foto’s nu goed online te kunnen zetten. Je kunt nu op de foto’s klikken en met de pijltjes naar de volgende… Volgens ons is het gelukt, fingers crossed! Het is dat de beheerder meer geduld heeft dan mij, want ik heb de laptop al een aantal keer bijna op de grond gegooid…

We zijn onderweg echt ontzettend veel mooie, oude kerken en andere bijzondere gebouwen tegengekomen dus die zullen her en der in t blog naar voren komen..

Korte tussenstop gemaakt in de havenstad Le Tréport

We hebben 2 nachtjes geslapen in Fécamp op onze eerste camping met een prachtig uitzicht over de zee. Mooie wandeling gemaakt boven de berg op naar de Notre Dame chapelle waar we een mooi uitzicht hadden over de stad. Het weer was hier ook nog goed, behalve de tweede nacht. Geen last van gehad omdat we lekker droog in de tent lagen, maar de volgende dag was het toch moeilijk om de grasheuvels op te klimmen naar de douches.. glibber glibber…

Joe trok op de vorige foto zo’n gekke kop en noemde zichzelf een ‘smurk’, dat ik niet kon stoppen met lachen. Toen ik de foto nu weer zag, heb ik zeker weer een half uur gelachen. Voor een goede prijs mag je de vorige foto zien… hehe

Onderweg naar de volgende plek weer een paar bijzondere gebouwen gezien..

een omweg gemaakt naar Le Havre, een havenstad. Dit vonden we allebei niet veel aan, erg lelijk moderne gebouwen. Tussendoor gelukkig nog wel wat mooie dingen gezien.

2 nachten gekampeerd bij een NL boer met een Franse vrouw en hun 11-jarige dochter. Leuk plekje en een mooi uitgangspunt voor de stranden van D-Day, waar de slag om Normandië is uitgevochten. De Amerikaanse begraafplaats, één van de stranden, Omaha Beach, en Pointe du Hoc (hoge klif bekend om een gewaagde Amerikaanse aanval) bezocht. Je ziet er de gaten nog waar bommen hebben ingeslagen, ze hebben veel intact gelaten zoals het vroeger was, bijvoorbeeld het prikkeldraad boven op de klif en de bunkers. Zeer indrukwekkend. Voor de filmliefhebbers, een aantal films zijn hier opgenomen, waaronder Saving Private Ryan. Je moest hier, ook in de buitenlucht, een mondkapje op, en aangezien dat mijn favoriete bezigheid is, heeft Joe er een foto van gemaakt.

Op het internet had ik gevonden dat onderweg richting de Spaanse grens het Parc Naturel régional d’Armorique lag, met prachtige kliffen. Was nogal een gedoe om hier in de buurt een camping te vinden die open was en uiteindelijk 1 gevonden die er een uur rijden vanaf lag. Het blijkt dus, dat heel veel ‘nationale parken’ in Frankrijk niet zo zijn als de nationale parken die wij gewend zijn. Dit zijn gewoon delen waar mensen wonen en er omheen is dan wat mooie natuur. De wandeling die we hebben gemaakt was echter wel mooi, met prachtige uitzichten over kliffen (en super veel wind). Ook veel bunkers overigens. Er zit nog een foto bij dat Joe iets probeert te verbergen, wat ik lelijk vond voor op de foto, wie kan deze ontdekken?

Onderweg naar de volgende plek de stad Nantes bezocht, dit was dan wel weer een gave stad. Het begon helaas met regenen toen we de Grand Élephant bezochten, maar we hebben ‘m wel zien lopen! Het is een cultureel, toeristisch project, een olifant van 12 m hoog, vervaardigd uit 45 ton staal en hout. Echt heel leuk gedaan, hij loopt als een echte olifant en plast ook, erg grappig. Wij vonden het prima om hem te bekijken vanaf de grond, het is niet al te goedkoop en we vonden het niet zo’n best idee om met zoveel mensen op 1 hoop te zitten ook al had iedereen een mondkapje op. Er worden jaarlijks kunstwerken geplaatst in het kader van de jaarlijkse kunstroute. Normaal zijn de kunstwerken voor een jaar te zien, maar sommige objecten hebben een permanente plek in de stad gevonden, waaronder dus de olifant en b.v. super grote ringen langs de rivier. Als je een hele dag hebt kun je de groene lijn volgen om de leukste bezienswaardigheden te zien. We hebben de lijn regelmatig gezien tijdens het lopen..

In de tussentijd werd t steeds slechter weer en bleef het maar regenen, zelfs Joe was er toen klaar mee. Ik heb toen voor een nachtje een betaalbaar hotel gezocht dichtbij La Rochelle. De volgende dag een paar uur in La Rochelle rondgelopen en 1 van te torens beklommen (we wilden er 3, maar de andere 2 sloten i.v.m. lunchtijd en wij moesten verder om het op tijd te redden naar de volgende plek. Super geïrriteerd hierom, want we hadden er wel voor betaald, maar op t laatste moment gelukkig een ouder stel uit Frankrijk blij kunnen maken door hen de kaartjes te geven. We zijn nog een paar andere backpackers tegengekomen, zie pic..

Hierna verder gereden naar Casteljaloux, meer in de buurt van de Spaanse grens. Hier lekker goedkoop kunnen kamperen, daar houden we van! We kregen wel een Franse les omdat de eigenaresse vond dat we beter Frans moesten spreken. Helemaal mee eens, dus heb m’n 6 jaar Frans un petit peu opgehaald.. Een stuk verderop een wandeling gemaakt van Roquefort naar Sarbazan, zowel de dorpjes als de natuur waren mooi om doorheen te lopen. Joe heeft weer nieuwe vrienden gemaakt met de ezels onderweg, echt te grappig als hij z’n dierengeluiden gaat maken en gaat praten met ze. Als Joe z’n stem een paar octaven omhoog gaat weet ik dat er een dier in de buurt is…

En dan nu, het moment waar iedereen op gewacht heeft, waarom zijn we nu al weer terug in Nederland?! Op weg richting Spanje vroeg Joe aan mij wanneer we voor het laatst op het internet hadden gekeken voor de situatie daaro. Dat had ik een paar dagen geleden voor het laatst gedaan. Shit! We zagen dat er meerdere regio’s gesloten waren.. waarvan degene waar wij heen reden op het moment en alle omliggende regio’s ook! Dus ik schoot vol in de stress, Joe kan dan wat rustiger blijven, wij bedachten dat het handiger was als ik de douane zou passeren, omdat mijn rijbewijs sneller geaccepteerd wordt, dan de ZA van Joe. De grens passeerden we eigenlijk zonder problemen. Toen we het land echter in kwamen stond er echt overal politie! Echt op alle hoeken van de straat. Ik werd steeds nerveuzer en Joe was maar op me in aan het praten dat ik rustig moest blijven. Wat ik nog niet verteld heb, is dat ik vanaf camping 1 al een gejaagd gevoel heb gehad, waarvan ik niet thuis kon brengen waar dit nu precies vandaan kwam, soort van aangevoeld denk ik.. Meerdere politieagenten kunnen omzeilen, omdat we in de stroom mee konden rijden.. voelde met net een crimineel! Totdat we nog geen 10 minuten van de camping af waren en we moesten stoppen op de rotonde van de politie! Oeps! Gebaren dat we ons mondkapje op moesten doen en toen stonden er 2 mannen bij het raam. Die verstonden we niet en toen kwam de vrouwelijke politieagente erbij die goed Engels kon. Dat wij dit deel NIET in mochten. We mochten wel verder rijden naar een regio die wel ‘geel’ was en ook doorrijden naar Portugal, maar deze regio’s mochten we echt niet verder! Streng, maar wel vriendelijk, stond ze ons te woord. Totdat Joe probeerde haar om te praten! Met z’n mooie ogen knipperde hij een paar keer en vroeg; Can’t you make an exception? Eeehm.. toen werd ze iets minder vriendelijk.. I just explained to you why NOT….. met best wel grote ogen boven haar mondkapje.. ooookay sorry we will gooooo. Dus tja.. 10 minuten vanaf onze eerste bestemming in Spanje sta je dan op straat! We wilden geen overhaaste beslissingen nemen dus gingen op zoek naar een andere camping in de buurt om daar verder te beslissen. Hier zijn we naar toe gereden maar hier was niemand meer bij de receptie. Een man legde uit in Spaans en handen en voeten werk dat we daar wel onze tent neer mochten zetten en dan de volgende dag konden betalen. Daar even rondgekeken maar het leek wel een opvang voor daklozen, had direct geen goed gevoel hier en Joe ook niet. Toen zijn we.. je raad het nooit! Naar de Mac Donalds gereden omdat we omkwamen van de honger! Gadver, dit is nog steeds ranzig! Hier uitgezocht dat we toch het beste terug konden rijden naar Frankrijk, Spanje ging alle regio’s sluiten en Portugal werd nu ook meer oranje, vooral het deel waar wij een adresje hadden waar we heen zouden gaan. Snik snik.. toch maar terug.. Onderweg bedacht dat we dan anders maar in Frankrijk een work away gingen doen totdat de situatie in Spanje wat minder gespannen zou worden. Daar kregen we echter te horen van de Nederlandse bij wie we kampeerden dat Frankrijk binnen 2 dagen in lockdown ging. Mijn god, het heeft gewoon echt niet zo mogen zijn. En dit terwijl het de volgende dag stralend weer was, eindelijk! En er niet eens van kunnen genieten! Zo zuur…. Bij deze camping in het Zuiden van Frankrijk kunnen we echter wel een keer terug voor een work away.

Ernstig teleurgesteld hebben we ervoor gekozen om terug te rijden naar Nederland. Dit via dure tolroutes, overnacht in een louche hotel, om maar een beetje op tijd terug te zijn voordat we te grote problemen kregen. Race tegen de klok omdat we buiten de avondklok aankwamen, stresssss!

Boehoee. Super jammer, maar niets gebeurd zonder reden, ik denk dat er nog extra verdiend moet worden voor dat jacht op St Tropez… We hebben het geprobeerd!

Tot snel!!

Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen…

Toets: als je de fotogalerij onder zie pic’s niet ziet staan, klik dan rechts bij meest recente berichten op de titel van het blog…

Hallo allemaal!

Wij zijn zaterdag weer thuis gekomen van een geslaagde en gezellige vakantie in Nederland! Ik zet nog even een blog online van de afgelopen twee weken. Het komt toch met bakken de hemel uit!

Zoals ik vertelde in het vorige blog, verbleven we bij een kaasboerderij met eigen koeien. Daar ben ik niet erg blij van geworden, aangezien de koeien daar nu al dag en nacht op stal staan. Ik vind het sowieso al zielig, zoveel beesten op elkaar, zeker als het nog niet nodig is. Overal liepen de koeien namelijk nog vrolijk rond op de velden, behalve bij deze boer. Ik heb nog wel even wat uitleg gevraagd over het reilen en zeilen, hij heeft een melkrobot waar de koeien zelf naar toe lopen. Ze weten waar ze moeten zijn, ze hebben stuwing die ze graag kwijt raken en als ze aan de beurt zijn dan geeft de chip rondom hun nek aan dat ze gemolken mogen worden, dan komt er eten vrij, blijven ze staan en dan worden ze gemolken! Dat vind ik dan wel weer een behoorlijke uitvinding, maar denk wel dat het voor luie boeren is.. Ik kom er in ieder geval niet meer en heb er ook geen kaas gekocht. Puh dat zal ‘m leren!

We zijn op een zondag naar Leeuwarden geweest. Omdat wij de vorige keer op een zondag naar Sneek waren en er niks te doen was, dacht ik, zal even nakijken of het koopzondag is. En ja hoor Leeuwarden zou elke zondag open zijn, het hele jaar.. jammer joh! Alle winkels waren toch echt dicht! In plaats van winkelen zijn we de miniatuurmensjes op gaan zoeken die geplaatst zijn door een fotograaf die in 2012 in het ziekenhuis is beland i.v.m. 3 hersenbloedingen. Dan kan je voor een euro een plattegrond kopen en ze opzoeken in de binnenstad. Leuke manier om zo nog wat extra dingen te bezichtigen en nog best moeilijk om ze te vinden terwijl het wel duidelijk beschreven staat. Na een aantal mensjes zijn we op een terrasje beland met een biertje, waar we (hoogst waarschijnlijk Joe, want het is altijd zijn schuld) het plattegrondje per ongeluk hebben laten liggen, dus we hebben er niet al te veel gevonden helaas en het was tijd om terug te gaan naar de camping (werd s ’avonds al een stuk kouder en we zaten daar in de kou te koken). De scheve toren op het plein bekeken, aantal mooie gebouwen en kerken en de gave graffiti. Zie pic’s!

We hebben een wandeling gemaakt in het Nationaal Park de Alde Feanen. Was mooi, maar we werden wel geteisterd door de muggen! De terugweg moest je op een pontje naar de overkant, altijd leuk!

Ik wilde graag naar Schiermonnikoog, ik las vroeger het stripje Sjors en Sjimmie en die kwamen op Schiermeeuwenoog, gebaseerd op bovenstaand eiland. Voor de cultuurbarbaren, hier een fotootje van een cover..

En aangezien we toch bij de waddeneilanden zaten, had ik m’n zinnen op dit eiland gezet. In de ochtend toen we op stonden was het helemaal dichtgetrokken met dikke mist. Maar we hebben het er toch op gewaagd en met succes! We hebben ter plekke weer een fiets gehuurd en het was echt relaxed. Heerlijk rondgefietst, even op het strand gelegen, terrasje gepakt, uit eten geweest en de terugweg op de boot een mooie zonsondergang gezien. Had ik al verteld dat ons leven erg zwaar is?

Ruimte genoeg op Schiermonnikoog…

behalve voor de fietsen….

Dit visje zwemt nog dankzij Joe.. waarschijnlijk wel met wat hersenbeschadiging omdat ik ‘m graag op de foto wilde hebben..

Hierna zijn we vertrokken naar de volgende camping, manege Beekdal vlakbij Borger. Omdat ik geen zin meer had om buiten in de kou te zitten om te koken hadden we deze plek uitgekozen want hier hadden ze ook zo’n gemeenschappelijke ruimte. We moesten hier wel ons eigen gas mee nemen om op te koken, maar verder was het heel relaxed, met een tv en banken waar je lekker een boekje kunt lezen. Tijdens ons eten konden we zo de binnenbak in kijken of lekker televisie kijken. We kampeerden vlak naast 1 van de buitenbakken waar de paarden stonden, erg leuk zo tussen de paarden in. Joe vindt dat al helemaal fantastisch, als zijn stem een paar octaven hoger gaat, dan weet ik dat hij tegen een dier staat te praten, dus hij had daar een grote vriend met wie hij communiceerde. Wat ook heel bijzonder was, er liep een paard rond met een kleintje, maar de moeder was blind. Omdat ze op het begin erg in paniek raakte als ze haar veulentje niet kon vinden, hebben ze het kleintje een belletje gegeven, zo kon ze haar kind makkelijk terug vinden. Met foto’s maken kon ik het belletje niet vinden, maar ik hoorde het wel.. iemand die het belletje kan ontdekken?!

Van hieruit hebben we uiteraard weer meerdere plekken bezocht. Een aantal adviezen van iemand van de manege gekregen. De eerste dag hebben we lekker gewandeld, naar het loomeer, 1 van de hunebedden en het boomkroonpad. Bij de laatste loop je over een hoge brug tussen de boomtoppen door. Erg mooi allemaal. Ik heb me de laatste weken toegespitst op paddenstoelenfotografie. Ik heb volgens mij nog nooit zoveel foto’s gemaakt van alle prachtige paddenstoelen die we tegenkwamen. Vooral de grote paddenstoelen, rood met witte stippen waren in trek. Totdat het liedje Joe z’n neus uitkwam heb ik het een aantal keer gezongen. Nog maar even een keertje dan, speciaal voor hem… ‘Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen, zat kabouter spillebeen heen en weer te wippen.. krak zei toen de paddenstoel, met een diepe zucht, allebei de beentjes.. hoeplaaa in de lucht!!’ Graag zingen als je Joe tegenkomt, vindt hij leuk! Hier een aantal foto’s van o.a. mijn paddenstoelenfotografie, er staan auteursrechten op, dus doorverkoop wordt gestraft!

Joe wil ook graag verder komen met paddenstoelenfotografie, hij gaat er zelfs voor op z’n knieën haha

En hij heeft alweer geprobeerd een steen mee te nemen maar het lukte helaas niet..

Op 25 september was Joe jarig en toen zijn we een dagje naar Bourtange geweest, een vestingdorp in Groningen, dat tijdens de Nederlandse Opstand is aangelegd. Lekker toeristisch, maar leuk dorpje. Rondgelopen, geluncht, fotootjes gemaakt, cadeautje gekocht voor Joe. Hierna richting Vlagtwedde gereden, terrasje gepakt, even op de markt geweest en lekker uit eten geweest bij een Turks restaurant voor z’n bday. Mmmm

Ik dacht dat deze schapen 4 hoorns hadden, maar Joe heeft me uit de droom geholpen..

Tot de 18e eeuw werd dit houten paard als martelwerktuig gebruikt. Het werd gebruikt voor militairen die een misdrijf hadden begaan. Ze moesten op de scherpe rug gaan zitten en soms werden hun voeten verzwaard met zakken zand.. Auuw!!

De dag erna zijn we een dagje naar Orvelte geweest, ook weer op advies. Dit is een monumentendorp, welke zich kenmerkt door een uniek Drents karakter. Was leuk, weer lekkere koffie gedronken en naar de winkel van Jan Kruis geweest, kon Joe ook zien wie Sjors en Sjimmie heeft bedacht.

Er was hier al weer een deur die net iets te laag was voor Joe!

De volgende dag een wandeling gemaakt door het bos de hondsrug in Emmen. Alwéér dezelfde paddenstoelen! Jullie raden al wat ik de hele weg heb gezongen! Bedankt voor de tip mam, prachtig bos!

En aan jullie de eer om te zien hoe hoog ik was geklommen…

Hierna naar Westerbork gegaan. Joe had er geen idee van wat er tijdens WO 2 in ons land is gebeurd, zij hadden alleen van Duitsland gehoord. Indrukwekkend om hier rond te lopen en de verhalen te lezen en horen.

Aangezien het nu echt met bakken de hemel uit kwam en ik dat goed zat was, heeft Joe hard gezocht op het internet en een leuke locatie gevonden om te verblijven. Het brummeltje! Echt grappig, t werd al de bloemenkiosk van m’n pa genoemd door één van m’n vriendinnen.. nou ik kan je vertellen die is 2x zo groot haha. We hebben hier 3 nachten in geslapen, 2e nacht was een hel door een muggenjacht maar de andere nachten heerlijk geslapen. Joe iets minder helaas, waarschijnlijk lag ik dwars in het bed omdat ik eindelijk weer een matras voelde..

Camping de Brummel ligt in Eerbeek, vlakbij de veluwe. De eerste dag rondgewandeld in Nationaal Park de Veluwezoom. Deze wandeling gedownload via natuurmonumenten. Dit was al de 2e keer dat we de wandeling zelf saai vonden omdat het over de gewone wegen is, waar ook de fietsers rijden. Wij gaan graag het bos in en pakken het liefst de moeilijkere paadjes, waarschijnlijk zijn we hier een beetje te avontuurlijk voor. Maar bleef erg mooi wat we zagen. Ik stond m’n uiterste best te doen om een schotse hooglander in de verte op de foto te zetten, stopt er een stel op de fiets omdat ze foto’s wilden maken van waarschijnlijk herten o.i.d. dus ik zeg het is een groepje schotse hooglanders, was ze me toch teleurgesteld.. ooh het waren maar hooglanders! En dr man stond me ook aan te kijken of ik gek was geworden dat ik daar foto’s van stond te maken! Ik maak foto’s van al het moois wat ik tegenkom! Of het nou een hooglander is in NL of een olifant in Afrika, of een grote paddenstoel, rood met witte stippen.. dat maakt niet uit! Ik vind het speciaal! Ik heb heel kattig gezegd; nou dat vinden wij WEL bijzonder en ik ben weggelopen.. HA! Dat zal ze leren! En jullie kunnen mee genieten van m’n foto’s….

De volgende dag gingen we naar het Nationale Park de Hoge Veluwe. Helaas viel dit een beetje in het water, want hier kwam het pas met bakken de hemel uit! Klein stukje gewandeld maar de rest in de auto gezeten. We zouden gaan picknicken dus dat hebben we vlakbij het infocentrum gedaan waar we onderdak hadden. Hier kun je op de foto zien dat Joe regen toch ook echt NIET leuk vindt op dit soort moment.. MAAR de aanhouder wint, toch nog wat rondjes gereden en een prachtig hert gevonden en een stuk verderop in de verte ook nog wat herten. Besloten om hierna het park te verlaten en naar Arnhem te gaan om een beetje te gokken, geen winst helaas en lekker uit eten te gaan bij een tapasrestaurant. Toch nog een geslaagde dag van gemaakt!

Camping de Brummel ligt ook op een boerderij met koeien en als je het leuk vindt mag je meekijken bij het melken van de koeien. Omdat we de dag ervoor te laat terug waren heb ik m’n wekker gezet, om 8.15 u, dus dat is nog een christelijke tijd, om mee te kijken bij het melken. In onze pyjama op pad, plastic zakjes om m’n nog enige droge/schone schoenen heen. Gezien hoe ze de laatste koeien van de ochtend aan het melken waren. Zij doen dit ook niet geheel met de hand, maar ze zetten met de hand de machine er op en die doet verder het werk. Wat ontzettend leuk om te zien! Moest wel denken aan de moeders op de afdeling die wel is zeggen ik lijk wel een melkkoe als ze moeten kolven, dat snap ik wel haha. M’n eerste aanblik was een dood kalfje wat buiten lag, dat vond ik echt heel zielig, die had diarree gekregen en was doodgegaan aan uitdroging, super sneu! Maar gelukkig had hij nog een paar broertjes over, die te drinken kregen van de boer waar we bij stonden. Echt onwijs cute! En de boer vond het weer super interessant dat Joe uit Z Afrika kwam en als kind ook op de boerderij is opgegroeid. In tegenstelling tot onze andere melkboer liepen deze koeien wel vrolijk buiten rond na het melken en eten,  je zag ze af en toe naar buiten huppelen, en ze blijven zo lang mogelijk buiten zolang het gras en het weer het toelaat. Toch een beter gevoel over hoe het er hier aan toe gaat!

Onderweg naar huis zijn we bij Hans langs geweest in Bemmel. Hans was 3 jaar geleden 1 van de NL vakantiegangers die Joe 3 jaar geleden heeft rondgeleid tijdens de tour ZA, Namibië, Botswana en Vic Falls. Ze hadden samen een leuke klik, dus hebben altijd contact gehouden. We zijn gezellig uit eten geweest, bij gekletst tot midden en in de nacht en daar blijven slapen en op het laatste moment er nog aan gedacht om een foto te maken. Hans reist ook al jaren en koopt elke reis iets bijzonders, waaronder deze Terracotta krijger uit China.. Mila, de prachtige bouvier wilde ook graag op de foto! Bedankt Hans voor de gastvrijheid en gezelligheid!

Deze foto is speciaal voor broertje omdat hij het zo leuk vindt als ik b.v. de Pisa toren tegen hou op de foto… ali en de krijger…

De komende twee weken ga ik nog een paar dienstjes draaien en 15 oktober is het eindelijk zover! Joe mag z’n verblijfsvergunning ophalen! Jeeh!! 19 oktober hopen we weer te vertrekken naar wat warmere delen.. foto’s maken van paddenstoelen is leuk, maar wil nu een foto maken van de Portugese of Spaanse kust!

Tot ziens!!

Oh die donkie…

Hoi, hoe giet it?

Eindelijk weer een blog! Mocht tijd worden, heb al weer 6 maanden mogen werken, nu is het weer tijd om te reizen.. vind ik.. hehe.. Dit keer wel in Nederland en dat is stiekem tot nu toe best leuk..  En ik mag de trouwe lezers natuurlijk niet teleurstellen want ik heb de afgelopen tijd best vaak gehoord, ik ga je weer volgen..  oei de druk is hoog!

Voordat we echt met de tent vertrokken hebben we een dagje Leiden gedaan. Daar was Joe nog nooit geweest, dus dat werd hoog tijd. Heerlijk rondgewandeld en een beetje gewinkeld. De terrasjes mochten natuurlijk niet ontbreken, onze eerste serveerster kwam uit Zuid Afrika, erg grappig. Leiden blijft een mooie stad zo langs het water.. nog een paar leuke fotootjes..

Joe wilde hier naar binnen maar het paste niet helemaal…

Op maandag zijn we vetrokken om te kamperen bij de eerste boer, camping Duinzoomhoeve in Noord Holland, in de buurt van Julianadorp. We waren het eens met de straatnaam..

We kampeerden op een open veld, we blijken 1 van de weinige te zijn die nog kamperen in september (de rest staat in een caravan) omdat het te koud zou zijn. Te koud was het volgens ons niet (boven 5 km hoog in India kamperen met ijs op de tent.. dat is pas koud!) maar de wind was wel vreselijk! Joe snurkt er echter doorheen, ik sliep de eerste nachten in totaal 2 uur, nou ja, heb je er toch 2 gehad, beter dan niks hihi.

We konden in de morgen verse broodjes bestellen, dat vond Joe wel een goed idee dus dat regelde hij..

S ’ochtends al onze kruimels gegeven aan de schattige musjes die om ons heen liepen/vlogen…

Dagje naar Den Helder geweest (en ja, t mag in de krant, Alida is een museum in geweest, ik vind het vaak zonde van m’n geld en niks aan, maar nu waren mijn excuses; het regende en Joe wilde graag…) de volgende dag rondgewandeld richting Julianadorp en weer terug.

Toen was het zover, Joe ging voor het eerst naar een wadden eiland! We zijn naar Texel geweest, hebben ter plekke een fiets gehuurd (waar we een uur voor in de rij hebben gestaan, zie foto!) en hebben het HELE eiland rondgefietst! Met normale fietsen.. daar hadden we ons een beetje in vergist, we hadden beter een klein deel kunnen pakken, maar na wat irritatie en discussie zaten we toch na een geslaagde dag om half 9 op de ener laatste boot terug naar Den Helder. Als beloning zijn we uit eten geweest bij de Italiaan en hebben we rode Sardijnse wijn gedronken mmm was weer even terug in Sardinië!  Hier wat foto’s van t mooie en soms verrassende Texel!

Wie heeft er wel eens een Zuid Afrikaan zien fietsen in Texel? Ik! En ik heb er foto’s van gemaakt haha.. hier heb je er 1tje..

Nog snel een foto gemaakt van de tent voordat alles ingepakt werd, lekker chaotisch zoals wij af en toe zijn…

Vanuit Den helder zijn we eerst richting Callantsoog gereden omdat een Friezin dit adviseerde, leuk strandplekje en een mooi strand. Daar lekker geluncht aan de boulevard en toen verder gereden naar het Zwanenwater waar we een leuke wandeling hebben gemaakt.

Van hieruit zijn we verder gereden naar ons volgende stekkie; camping de Nije Trije in Pingjum – Friesland. De camping was net buiten het dorpje, maar dit dorpje had niet eens een winkeltje haha. We hebben hier echt héérlijk kunnen verblijven. Weer de enige met tent, lekker uit de wind en ons huisdier was een ezel! Al heel snel kwamen we er achter dat deze ezel héél hard lawaai kan maken als hij een broodje wilt.. ik denk dat het thuis in Rijswijk te horen was, niet normaal! De eerste nacht flikte hij t ook om 3 u s’nachts, toen was ik niet zo blij met hem.. we hoorden achteraf dat hij dit doet als er vossen of wolven in de buurt zijn.. eigenlijk heeft hij ons dus een beetje gered, dus ik hoop dat hij me niet heeft horen schelden die nacht hehe. Joe leert mij al jaren liedjes in het Afrikaans over een ezel; oh die donkie. Zijn moeder staat met haar mond open als ik zijn versies voor haar zing, het blijken dus niet de juiste versies te zijn! In de loop van de dagen heb ik een liedje voor deze ezel bedacht in dezelfde trend in het Nederkaans:

Oh die donkie, oh die donkie, oh die donkie is een wonderlike ding, hij opent z’n snoetje en je schrikt je een hoedje.. die donkie is een wonderlike ding!

Ik vond ‘m zelf wel mooi bedacht  hehe. We hebben hem elke dag een broodje gegeven en ook bleekselderij stengels die we nog bij ons hadden en er niet zo lekker meer uit zagen. Mozes (zo bleek hij te heten) vond het echter heerlijk. Maargoed, genoeg verhalen over onze donkie….

We hadden nog een paar dieren op de camping, de kleine puppy heb ik helaas niet op de foto maar wel 3 andere dieren…

En een foto van ons stekkie…

Deze camping was vooral erg lekker omdat we gebruik mochten maken van de keuken, hier konden we s’avonds lekker warm ons eten maken, een boekie lezen  en een beetje internetten op de relaxte banken. Oh ik mis die plek nu al, nu ik dit blog in de kou naast m’n tent zit te typen! Als klap op de vuurpijl werden er ook nog drukknopjes op m’n tas genaaid.. wat wil je nog meer…

Van daaruit verschillende plekjes bezocht, het eerste plekje was Hindeloopen. Wat een ontzettend schattig stadje is dat! Wel heel toeristisch maar wij vonden het leuk. Lekker rondgelopen, visje gegeten, mooie huisjes en straatjes bekeken, gelachen om de Friese taal, ons verwonderd over de huizen die allemaal schots en scheef staan, lekkere chocolade gekocht en op een ‘terrasje’ gezeten vlak langs het water, een lange stenen muur waar kussens op gelegd worden en je zo over de haven uitkijkt, heel leuk.

De volgende dag, op zondag, naar Sneek geweest. De stad was eigenlijk niet heel boeiend, want het was geen koopzondag, maar we zijn alweer naar een museum geweest omdat Joe graag een scheepvaartmuseum wilde bekijken, wat ook best interessant was, lekker geluncht, terrasje gepakt, we zijn veel Friese biertjes aan het uitproberen (kortom, vretuh, zuipuh, wij komen een paar kilootjes zwaarder terug!). Hier nog een paar fotootjes van Sneek… ook nog een foto van de laatst overgebleven waterpoort, wat het symbool van Sneek is.

Hierna hebben we twee dagen een fiets gehuurd, waarop we de eerste dag naar Harlingen zijn gefietst. Een groot deel op de dijk langs de zee gefietst, erg mooi. Harlingen is een super leuke stad, ontzettend leuke boottocht via Ouwe Seun gedaan, van een uurtje door de grachten heen onder leiding van Henk! Erg leuke gids en veel kennis gekregen over Harlingen en mooi rond kunnen varen. Na de boottocht nog een stukje rondgewandeld, foto’s gemaakt van alle oude reclameteksten op de muren, mooi kerkje bekeken.. zit ik daar op de bank rustig rond te kijken, staat er opeens een man naar me te kijken.. ik dacht wie staat me nou zo uitgebreid te bekijken? Was het m’n trainer en hardloopmaatje van Sparta, Bert! Hij was samen met z’n vrouw Thea op vakantie.. dat is toch te grappig dat je elkaar tegenkomt in Harlingen!

Dit is het huis van Piet Paulusma, dus als hij het weer eens mis heeft, weten we hem te vinden hoor! Hehe

De tweede dag op de fiets zijn we naar Makkum gefietst. Aangezien het lekker warm was, hebben we vooral het strand gezien! Erg fijn strand aan het Ijsselmeer, wat echt superkoud is om in te zwemmen, maar ben er toch 2x in geweest. We hebben lekker liggen relaxen, uiteraard terrasjes gepakt op het strand en in het dorp en nog gezien hoe de brug opengaat voor de boten daar en hoe ze het bedrag innen van de mensen op de boot…. Een stok met hieraan een klompje vastgemaakt, hier kunnen de mensen hun cash in doen! Hoe grappig!

Nog een nachtje langer gebleven bij deze boer omdat Joe een beetje wilde relaxen, ik heb lekker hardgelopen, hij heeft z’n haren laten knippen in Witmarsum en we hebben weer lekker geluncht. Ben bang dat het geld snel op gaat raken met al dat lunchen en terrasjes pakken.. maar tis zo gezellig hehe.

Na zes nachten toch echt vertrokken bij onze favo boer, om nog geen 45 minuten verder te rijden naar de volgende stek.

Dat is de kaasboerderij. De eerste stek waar we oorspronkelijk de tent neer wilden zetten zat vol met duizenden vliegen, omdat het vlak naast de koeienstal bleek te zijn. We zijn een stukje verder op gaan staan en daar waren er veel minder gelukkig. We zijn hier zes nachten geweest en hebben van daaruit weer leuke plekjes bezocht.

Een dagje naar Dokkum geweest, ook weer zo’n leuk stadje, omgeven met grachten en een paar molens, beetje gewinkeld, fotootjes gemaakt en terrasjes gezeten.. wij hebben een heeeeel zwaar leven!

De volgende dag zijn we over gevaren naar Ameland. Hier weer fietsen gehuurd en het eiland rondgefietst. We hebben de oude huizen uit de 18e eeuw bewonderd en we hebben ervaren hoe hard het kan waaien op Ameland als je terug moet fietsen op een normale fiets! Die dagen waren Japie en Lizza, bekenden van ons, daar ook, samen met hun schattige dochtertje Lola. We hebben elkaar ontmoet in een strandtent daar en even gezellig bij gekletst. Erg leuk voor Joe, want Japie komt ook uit Zuid Afrika. Weer een heerlijk dagje gehad.. Er zijn trouwens best wel veel alpaca’s in het Noorden!

In realiteit zijn we nu al weer een week verder en zitten we in Drenthe, maar ik vond toch dat het tijd werd om een keertje een blog online te zetten over Noord Holland en Friesland (en de lezers worden wat ongeduldig hihi). De volgende keer proberen we de foto’s beter te plaatsen, dat er een slideshow op staat, maar daar moeten nog even wat veranderingen voor aangebracht worden…

Oant Sjen!

Summer in South Africa

Hallooo, hoe gaan dit?

Ik heb de tijd om mijn voorlopig laatste blog over Zuid Afrika te schrijven, voordat we weer naar NL komen. Joe is aan het studeren voor zijn Nederlandse examens, vanmiddag schrijft hij de examens met 2 vingeren in zijn neus, zegt hij hahaha

We hebben bijna twee weken geleden de Kraal verlaten om nog een beetje rond te reizen, op weg naar Krugersdorp. Onderweg gingen we weer via de gratis weg het Addo door, om daar weer super veel moois te zien! Nog meer olifanten, saai hoor hehe

We zijn eerst naar Chintsa vertrokken, een plekje aan het strand, omdat een Nederlandse gast bij de Kraal dit had geadviseerd. Joe was hier ook nog nooit geweest dus we vonden het de moeite waard om dit te onderzoeken. We dachten, o.a. lekker relaxen op het strand… Eehm helaas.. de zomer in Zuid Afrika heeft ons de afgelopen twee weken een beetje in de steek gelaten. Relaxen op t strand is er dus niet echt van gekomen, dat was wat minder in de zeikregen! Als rasechte Nederlander heb ik natuurlijk niet geklaagd en heb ik vol frisse moed over het strand gewandeld, hehe. Als de zon dan wel schijnt, is het eigenlijk te heet om er in te zitten/lopen. Dan nog klaagt Aaltje natuurlijk niet…  Oh mijn god, wat is het warm! Haha Summer in South Africa!  De locals en dieren zijn in ieder geval blij dat het weer geregend heeft, dus dat gun ik ze dan ook wel weer…

Chintsa was echter wel mooi, gaaf plekje aan de Wild Coast. Van meerdere kanten was Buccaneers backpackers geadviseerd, waar we gekampeerd hebben (in de regen uiteraard). Dit was inderdaad een gave backpackers met een prachtig uitzicht. De eerste dag hebben we lekker rondgewandeld op het strand, tot het begon te regenen, dus de rest in onze regenjassen gedaan. Dan maar schuilen in de plaatselijke koffieshop die we ontdekten. Een lekkere cappuccino maakt veel goed!

De volgende dag hebben we de kano’s van de backpackers gepakt en zijn we een stukje de rivier op gevaren. De boot lekte een beetje dus we werden lichtelijk nat, maargoed, dat mocht de pret niet drukken. Ergens aangelegd een stuk verderop, dit was echter niet het beste plekje om uit te stappen. We stonden enkels diep in een ranzige, stinkende, zwarte modder! Bij de villawijk onze voeten gespoeld in de hoop dat er geen pitbull op ons af zou komen stormen en weer verder gewandeld. Op weg naar een restaurantje wat ons geadviseerd was. Een aantal km’s de heuvel opgelopen, om tot de ontdekking te komen dat het gesloten was.. shiiiit, toch maar weer naar de koffieshop een stuk verderop! Dan maar weer een cappuccino hehe.

Nog even (lees 5 minuten!) van de zon bij het zwembad kunnen genieten bij de backpackers, waar Joe nog wat fotootjes heeft gemaakt van de weavers die hun nestjes aan het bouwen zijn. Ik heb dit feitje al eerder verteld in mijn blog; ‘the weavers wife’, maar nog steeds leuk om weer te vertellen. Het mannetje haalt overal grassprietjes en takjes vandaan om een zo mooi mogelijk nestje te bouwen. Als hij klaar is komt het vrouwtje kijken en als ze het niet eens is met het nestje (te dichtbij de stam van de boom voor aanvallers als slangen bijvoorbeeld) trekt ze woest het hele nestje uit elkaar! En het mannetje moet weer opnieuw beginnen! Bitch! Hehe.

In de avond een gezellig avondje gehad met een Nederlands stel die we hadden ontmoet (eerst was Joe een beetje beledigd, want de man noemde de avond ervoor toen we hem ontmoetten, de Afrikaanse taal 1 van de lelijkste talen ter wereld, maar toen ik uitlegde dat hij dat ergens gelezen had en het er niet mee eens was, trok Joe weer een beetje bij en vond hij het toch ook wel gezellig..). Er waren nog een aantal bomen op deze camping die ‘lekten’. Wanneer het niet regende kwam er nog water uit! Dit hebben we even nagevraagd aan de tuinman en dit bleken insecten te zijn, die volgens hem spuug of plas verliezen… van dichtbij bekeken en een foto gemaakt.. wij denken dat het een soort zweet is of lichaamsvocht wat ze uitscheiden.. erg interessant in ieder geval!

Van uit Chintsa verder gereden richting Kokstad waar we vlakbij in het Mount Currie National Park gekampeerd hebben. Een klein park, prachtige plek aan de dam met wat heuvels om ons heen (voor ons als Nederlanders eigenlijk bergen hehe). De eerste avond kwamen we vrij laat aan en waaide het heel hard, maar ik vond dat we op een bepaalde plek moesten kamperen omdat het een goede, rechte plek was voor de tent. Zonder regen was dit ook prima. De tweede avond begon het echter weer is te regenen dus onze kampeerplek veranderde in een grote modderpoel. We hadden van tevoren wel de Kazeebo opgezet (lees: partytent), dat heeft wel geholpen, maar met sandalen aan kon je je niet bewegen omdat je vast plakte aan de grond. Joe heeft de hele tijd rondgelopen op blote voeten en ik ben zoveel mogelijk blijven zitten om de groenten te snijden. Worst campsite eeever!

We hadden wat problemen met de bakkie (lees: uitlaatgassen inademen!) dus de dag dat we hier waren, is Joe de stad in gegaan om dit proberen op te lossen. Ik heb lekker rondgewandeld in het park tussen de bokkies en heuvels. Ik vond het eigenlijk best saai om dit nu opeens alleen te doen, best gek voor iemand die al zo vaak alleen heeft gereisd. Joe vond het uiteraard leuk om te horen dat ik hem eigenlijk best wel gemist had, hehe. Geprobeerd een short cut te nemen toen ik zag dat Joe terug was, maar de wandelpaden waren er niet voor niks.. best lastig om door het hoge gras en tussen de gaten door terug te klimmen. Later nog geprobeerd een hek over te klimmen, maar dat was toch niet zo makkelijk, uiteindelijk een uurtje langer er over gedaan om terug te komen, maar het is gelukt haha. Het probleem van de bakkie is helaas niet opgelost…ook nog een fotootje hier hoe we er uit zien als we een paar uur uitlaatgassen inademen… pfff

Van hieruit hebben we een prachtige route gereden richting Drakensberg. Langs heuveldorpjes waar iedereen staat te zwaaien en super mooie bergen om ons heen!

We hebben twee nachten gekampeerd bij White Mountain Resort in drakensberg, ook weer aan een dam. Het klinkt wat luxer als dat het is daar, maargoed daar heb je niet zoveel last van als je kampeert. Wij waren de enige gekken die aan het kamperen waren, dus ze wilden de geiser van de badkamers liever niet aan doen. In ruil daarvoor kregen we de sleutel van een cottage waar we konden douchen. Daar hebben we geen nee tegen gezegd! De tweede avond ging het uiteraard weer regenen en hebben we dan ook gebruik gemaakt van de cottage om daar ons eten te koken (lucky us!). De volgende morgen hadden we daar ook nog een huisdier (geen spin dit keer hehe).

De dag dat we gingen hiken in Giant’s Castle was het gelukkig wel héél lekker weer! Weer een beetje te heet voor de hike, oh mijn god wat was het warm hehe, maar beter dan regen! Eland tegengekomen, verschillende bokkies, bavianen en paarden. Wat een prachtige omgeving!!

Iemand wel eens van een kraai met een rubber fetisj gehoord? Wij ook niet tot nu toe…

Regelmatig koeien tegengekomen; bij deze de leukste foto van de cow river crossing..

Onderweg naar de volgende stop kwamen we in de Drakensberg een padstal tegen, waar we belgische wafels konden eten. Daar hadden ze midgetgolf! Eindelijk mijn beurt om te laten zien aan Joe dat ik hem toch echt versla met dit spelletje hehe. Of zal het aan Joe z’n midgetgolfkunsten liggen dat ik hem zo makkelijk kon verslaan?! Aan jullie de keuze om dit te beoordelen…

Onderweg nog gestopt in Little Switzerland bij een gezellige picknick plek..

Verder gereden naar Clarens, waar ik de vorige keer met Nina ook ben geweest. Zelfde backpackers opgezocht, de paar plekjes die die vrouw heeft daar waren bezet, maar we mochten voor een goede korting wel in de b-hive slapen! Ha! We hebben als bijtjes geslapen na weer een behoorlijke tijd op matjes liggen in de tent hehe. De heenweg naar Clarens, door Golden Highlands is echt prachtig!

In de avond zijn we eerst gratis bier gaan proeven bij de brewery in het dorpje, alles sluit daar nogal vroeg op maandagavond, maar de barman adviseerde een Duits restaurantje om te gaan eten.. daar waren we nog net op tijd om wat te eten te bestellen. Wel nog wat leuke foto’s kunnen maken…

Weer een keertje voor de liefhebbers! Zoek de verschillen…

Haha sorry kon het niet laten..

In de tussentijd heb ik nogal heimwee gekregen sinds een maand ofzo, dus heb geprobeerd om m’n ticket om te boeken om iets eerder naar huis te komen, maar dit werd een beetje te duur, dus Joe en ik maken er hier het beste van tot het weer tijd wordt om jullie te komen te vervelen hehe.

Wie dit kan vertalen in perfect Nederlands maakt weer kans op een kop koffie…

Tot over een paar weken! Totsiens!

Slave Away!!

Hallo, hoe gaan dit?!

We zitten alweer een tijdje in 2020, maar bij deze willen Joe en ik iedereen de beste wensen sturen voor 2020!! Hopelijk heeft iedereen gezellige feestdagen gehad en hebben jullie lekker je buikkie volgegeten (en gedronken haha)! Bij deze willen we ook Ivo nogmaals bedanken voor z’n bijdrage, we hebben lekker een paar cappuccino’s en biertjes gedronken! M’n visum is vorige maand eindelijk goed gekeurd dus ik hoef niet het land uit te vluchten hehe.

Mijn vorige blog heb ik een aantal mensen een beetje laten schrikken met m’n lost in the forest verhaal en onze slechte ervaringen met Workaway. Excuses daarvoor, maarja that’s life.. niet alles gaat over een leien dakje hehe. Ik zal dit blog wat positiever zijn… maar ik begin eerst even met ons Slave Away verhaal, want helaas was onze tweede ervaring niet veel beter dan de eerste. Zoals al eerder beschreven, was er op het begin geen geld voor eten, dus moesten we voor onszelf zorgen. Al heel snel kwamen we er achter dat we ook voor de eigenaar moesten zorgen, omdat hij zelfs geen geld had voor z’n eigen eten! Joe en ik hebben dit besproken en we zeiden tegen elkaar, we laten niemand honger lijden en voor 1 persoon meer koken vinden we geen probleem. Later zal het wel goed komen.. Buiten het feit dat wij de boodschappen deden, kwam het er ook op neer dat we altijd zelf moesten koken, want als het op etenstijd aankwam, wist meneertje er altijd tussen uit te glippen om de planten water te geven of door te zeggen dat hij dan wel de afwas zou doen. Dat ging natuurlijk steeds meer irriteren, omdat Joe na hard gewerkt te hebben overdag, ook in de keuken stond omdat hij mij niet alleen wilde laten koken. Toen zijn geld eindelijk binnen kwam zei hij, je kan het eten wat jullie nog hebben voor het weekend bewaren, want wanneer we vrij zijn moesten we voor onszelf zorgen. Dit was de afspraak zoals hij op Workaway staat, maar ik vond het nogal gierig, dat we hem twee weken hebben onderhouden, en dat we dan opeens op onze vrije dagen alleen van ons eigen eten mochten eten. Maar ik hield nog steeds m’n mond. Toen ik begon met werken kwam het er op neer dat hij zag dat ik wel goed schoon kon maken dus dat was mijn taak! Hij gaf z’n schoonmaakster zelfs vrij, omdat hij die moest betalen. WTF? Na twee dagen vroeg hij of ik tevreden was daar, dus ik heb eerlijk gezegd dat ik de taak om voor de kippen te zorgen erg leuk vond, maar dat ik geen schoonmaakster ben. Ik vind het prima om een keer op te ruimen of iets schoon te maken, maar ik was daar om te leren, van bijvoorbeeld zijn permacultuur en tuinieren, niet om als schoonmaakster gebruikt te worden. Daar werd gehoor aangegeven en de volgende dag hebben we samen getuinierd (eigenlijk alweer rotzooi opgeruimd, want het was vooral ruimte maken om later te kunnen tuinieren…). Op vrijdag waren wij eigenlijk vrij geweest, maar omdat hij met z’n hond naar de dierenarts moest (voor een wond die ik ontdekt had een paar dagen ervoor) vroeg hij of wij dan zaterdag en zondag vrij konden nemen.. deze dag hoefden we dus niet veel te doen, maar er kwam wel een honeymooncouple, die konden we een gratis upgrade geven naar een grotere kamer met badkamer. Dus die kamer moesten we wel schoonmaken en het bed verschonen etc etc. Daarna hebben we samen de kleine, 8 kuikentjes losgelaten naar buiten die al een paar dagen bij ons waren, te cute, (we begonnen met 9, helaas hebben we weer een begrafenis gehouden, boehoeee), beddengoed gewassen, dus toch nog een werkdag gehad, gekookt en natuurlijk samen met de eigenaar gegeten. Joe en ik gingen even naar een andere backpackers om een biertje te drinken en we kwamen terug toen het begon te regenen. Kwam die gast geïrriteerd binnen rennen met het beddengoed, zegt hij, ik heb nou al zo vaak gezegd tegen de schoonmaakster dat het wasgoed naar binnen gebracht moet worden als je denkt dat het gaat regenen! Dus wij zeiden, dit hebben wij vanmiddag voor je gewassen en wij zijn het vergeten… zegt hij, ik heb het tegen jou ook al gezegd, het is kurkdroog! En hij loopt verder, dus ik loop achter hem aan… ik zeg luister, wij hebben de hele dag gewerkt vandaag, we hebben gekookt en voor jou een was gedaan, we zijn het vergeten! Zegt tie, ik ga het je geen tweede keer zeggen! Alles in het Afrikaans trouwens, dus ik heb hem even in mijn beste Afrikaans gezegd dat wij én geen slaven én geen kleine kinderen zijn, dat hij t heen en weer kon krijgen en we de volgende dag zouden vertrekken! Toen liep hij naar Joe toe en zei dat hij had gehoord dat wij de volgende dag weg zouden gaan, Joe heeft toen gezegd als je met vuur speelt brand je je vingers… toen mompelde hij nog van ja, wel in m’n eigen huis… We hebben ‘m bijna niet meer gesproken, de volgende dag hebben we netjes een hand gegeven, ik had ‘m t liefst een high five gegeven in z’n face maar ik heb me ingehouden haha en we zijn vertrokken… Slave Away!!

Nog wel wat leuke fotootjes van het naambord dat ik heb afgemaakt en Joe heeft neer gezet, een wandeling die we gemaakt hebben en de schattige kuikentjes..

Omdat we wel even klaar waren als slaafjes gebruikt te worden, zijn we rond gaan reizen voordat we weer verder gingen zoeken. We zijn eerst terecht gekomen in Natures Valley bij Rocky Road backpackers waar we ongeveer een weekje zijn gebleven. Weer een beetje op kunnen laden en positieve energie gekregen na een gesprek met m’n pa. Mooie wandelingen gemaakt en bijgekomen, lekker gegeten bij een farmstal waar je een groot varken over z’n buik heen kan wrijven omdat hij dit lekker vindt, andere backpackers bezocht, Robberg bezocht waar we tientallen zeehonden zagen, heerlijk gezwommen met gevaar voor eigen leven in de hoge golven, gelukkig had Joe snel door dat de stroming erg sterk was en heeft hij me op tijd terug getrokken. Een wandeling naar Pig’s Head gemaakt, even kijken wie deze kan ontdekken op de foto’s?! We zijn ook weer even naar Keurboomstrand gegaan waar we de vorige keer ook zijn geweest, lekker pizza gegeten en een prachtige zonsondergang gezien. In de farmstal was Joe nog uiterst teleurgesteld dat hij een broodje besteld had en later op een bord zag staan dat ze huisgemaakte appeltaart hadden… zie foto hehe…

Hier vandaag zijn we richting Baviaanskloof gereden waar een andere reis ook zijn geweest, maar nu een andere kant bij Patensie op Gonja camping. Hier hebben we gekampeerd op een super mooie camping midden in het bos, wauw prachtig! Hier ook nog lekker rondgewandeld en alweer bij een lekkere padstal gegeten mmmm. Nog een fotootje erbij van mij als ik teleurgesteld ben wanneer het gaat regenen, als we net een vuurtje hebben gemaakt.. passen Joe en ik bij elkaar? hahaha

Hierna zijn we verder gereden richting Addo Elephant Park om daar rond te vragen voor een nieuw Work away adres. We kwamen hier bij een backpackers terecht die op dat moment geen mensen zochten, maar ze verwezen ons naar de Kraal een stukje verder op. Hier zijn we gelijk langsgereden en de eigenaar was op het moment niet daar, maar we namen een visitekaartje mee om hem later te contacten. Van hieruit zijn we richting Alexandria gereden naar de witte zandduinen waar Joe een aantal keer toeristen heeft begeleid met wandelingen door de duinen heen. Dankzij Joe z’n kennis als toergids zijn we via de weg gereden door Addo heen, een weg waar je niet voor hoeft te betalen als je binnen 20 minuten aan de andere kant bent. En ja hoor, we kwamen gelijk twee olifanten tegen die met elkaar aan het stoeien waren, super gaaf! En een aantal zebra’s, ik blijf deze beesten ook echt prachtig vinden…

In Alexandria hebben we een nachtje gekampeerd bij Woody Cape, niet echt een camping om over naar huis te schrijven dus dat doe ik dan ook maar niet.. Volgende dag lekker gewandeld naar de duinen, dit was prachtig! En de terugweg naar de kraal toe bij een leuke padstal gestopt, waar we al bijna de voortuin niet uitkwamen door alle grappige borden. Dezelfde weg teruggenomen door Addo en alweer prachtige dieren gezien.. Wie kan ontdekken welk dier er niet in Addo thuis hoort? De eerste krijgt een kopje koffie van me wanneer ik terug ben… hehe

Voordat we terugreden hebben we contact opgenomen met Colin, de eigenaar van de Kraal. En ja hoor, we mochten direct komen, het werk wat we gingen doen klonk prima en we hadden een eigen kamer. Heerlijk na zo lang kamperen dachten we zo! Wij kwamen 23 december aan en maakten kennis met Colin en Tanja, zijn vriendin uit Duitsland. Gelijk een super leuk contact en we werden direct uitgenodigd voor een kerstlunch de volgende dag om iedereen te ontmoeten. De eerste nacht geslapen als een baby en dat doen we nog steeds (wanneer we geen last hebben van de muggen!) hehe. Vanaf eerste kerstdag zijn we aan het werk gegaan, Joe doet veel voor de marketing om de Kraal nog wat beter op de kaart te krijgen onder de touroperators die hij kent en ik heb geholpen bij het ontbijt en in de bar (Joe helpt daar ook regelmatig mee) Dit betekent de mensen bedienen, bestellingen opnemen, drinken en eten brengen en gezellig kletsen met de gasten. Erg leuk om te doen en je ontmoet super veel gezellige toeristen.

We hebben een aantal erg gezellige avondjes gehad met Colin en Tanja waar we lekker gedanst hebben. Met oud en nieuw waren we vrij en hebben we een lekkere braai gehad.

Overdag hebben we een heerlijke wandeling gedaan bij Colchester bij dezelfde duinen als in Alexandria, maar dan een aantal km verder op. Weer lekker gezwommen bij de Mouth, waar de rivier de zee in loopt, het stukje van de rivier is niet zo koud als de zee, heerlijk! De terugweg stak Joe z’n duim op om hallo te zeggen tegen een bakkie wat langs kwam rijden en er werd direct gestopt.
De familie dacht dat we aan het liften waren, dus we werden direct uitgenodigd om achterin te komen te zitten waar een moeder met ongeveer 7 kids zat. Kennis gemaakt met de luidruchtige, maar schattige familie en een aantal kilometers verder gekomen.

De volgende dag heeft Joe nog een slang gevangen om hem vrij te laten in het veld.

Omdat we 5 uur per dag werken, hebben we overdag lekker veel tijd om een beetje rond te wandelen, heb een aantal keer kunnen hardlopen samen met Eve, een vrijwilligster uit Amerika en ook onze buurvrouw. Zij geeft ook yogalessen dus we hebben een paar keer yoga mee gedaan.

Joe wist natuurlijk nog een manier om gratis Addo in te komen, gewoon zeggen dat je alleen bij het restaurant komt eten en dan kan je naar de waterhole lopen waar de dieren soms komen drinken. En tadaaa er kwamen een vader, moeder en baby olifant aan. Echt te mooi om ze zo van dichtbij te zien, en fantastisch toen de baby achter een vogeltje aan ging rennen haha. Daar helaas geen foto van maar wel andere prachtige foto’s!

Vorige week zondag zijn we met Colin, Tanja, alle vrijwilligers en de barman naar de rivier gegaan om lekker rond te varen en op een tube te zitten achter de boot met ontzettend veel plezier en proberen je vast te blijven houden maar er uiteraard een paar keer af te vallen hahaha echt fantastisch! Twee dagen geleden zijn we ook naar de rivier geweest, lekker gerelaxed en nog een keer met de tube meegegaan.

Nu de drukte van de feestdagen voorbij is en er nog een stel vrijwilligers is bijgekomen, zijn we nu aan een paar projectjes begonnen. De dames zijn begonnen aan het verven van de dorm en de mannen met het planten en zagen van palen voor een mooi windscherm om alles wat mooier te maken. We hebben het prima naar ons zin in ieder geval! Gelukkig is niet elke Work Away Slave Away! 3x is scheepsrecht!!

We hebben hier weer een aantal dieren om ons heen, waaronder honden, katten en ook een prachtige uil in de boom voor onze kamer.

Zie hier ons mooie huisdiertje die bijna over m’n voeten heen kroop.. Joe heeft hem twee dagen erna eindelijk kunnen vangen want hij was weggekropen. Best een fijn gevoel om zo twee nachten te gaan slapen, met de gedachte dat het diertje misschien over je heen kan kruipen. Volgens Joe doet hij dat niet, dus daar vertrouwde ik dan maar op als ik ging slapen…

Eind volgende maand zijn we weer in NL om jullie allemaal een dikke knuffel te geven!

Totsiens!!